مخبر - 1398/02/23 - صبر در جبر؛ به مناسبت زادروز مریم میرزاخانی

صبر در جبر؛ به مناسبت زادروز مریم میرزاخانی
22 اردیبهشت، روز زنان در ریاضیات، مصادف با سالروز تولد پرافتخارترین زن ایرانی در عرصه ی علم ریاضیات، مریم میرزاخانی است؛ دانشمندی که برای رؤیاهایش «زنانه» جنگید.
صبر در جبر؛ به مناسبت زادروز مریم میرزاخانی

دیروز 22 اردیبهشت (12 می)، مصادف با سالروز تولد مریم میرزاخانی و «روز زنان در ریاضیات» بود؛ ریاضی دان پرافتخار ایرانی که در دوره ی حیات کوتاه ولی پربار خود توانست دستاوردهای بزرگی برای نام ایران در نزد جوامع علمی جهان به ارمغان آورد.بی شک قرار نیست نام او به این زودی ها از خاطرات ما ایرانی ها پاک شود. مریم میرزاخانی متولد 22 اردیبهشت سال 1356 در تهران است. ارمغان دوران تحصیل او در مقطع دبیرستان، دو مدال طلای کشوری و نیز دو مدال طلای جهانی در المپیاد ریاضی بود. در آن زمان، او دومین دختر ایرانی شرکت کننده در المپیادهای جهانی بود. پیش از او، تنها یاسمن فرزان توانسته بود از جامعه ی زنان ایران به مسابقات المپیاد جهانی در رشته ی فیزیک راه باید.پس از پایان دوره ی دبیرستان (که مصادف با پایان جنگ تحمیلی میان ایران و عراق نیز بود)، میرزاخانی علی رغم گرایش شدید جامعه ی آن زمان به رشته های مهندسی، تصمیم گرفت رشته ای را برگزیند از صمیم قلب بدان عشق می ورزید: ریاضیات.مقاله های مرتبط:
  • بیوگرافی مریم میرزاخانی؛ ستاره پرفروغ دنیای ریاضیات
  • روز تولد مریم میرزاخانی به عنوان روز جهانی زنان در ریاضیات نام گرفتاو توانست به دانشگاه صنعتی شریف راه یابد و در آنجا به تحصیلات خود ادامه دهد. در بیست وششم اسفند سال 1376 بود که خبر واژگونی اتوبوس حامل دانشجویان نخبه ی ریاضی دانشگاه شریف که در بیست ودومین دوره ی مسابقات ریاضی دانشجویی شرکت داشتند، خبرساز شد. اتوبوس حامل میرزاخانی و دیگر نخبگان ریاضی که از اهواز به تهران بر می گشت، حوالی شهرستان پل دختر در استان لرستان در دره ای سقوط کرد و 6 تن از برترین استعدادهای کشورمان را به کام مرگ کشاند. بااین حال، این تقدیر تلخ برای دختر نابغه ی جوان رقم نخورد و وی از این حادثه جان سالم به در برد.

    Maryam Mirzakhaniپس از اتمام دوره ی کارشناسی ارشد، وی همانند بسیاری دیگر از هم دوره ای های خود تصمیم به مهاجرت گرفت. میرزاخانی وارد دانشگاه هاروارد آمریکا شد و در سال 1383، دوره ی دکترای خود را در آنجا به پایان رساند و پس از 4 سال، به عنوان استاد تمام در دانشگاه پرینستون مشغول به کار شد. زمینه ی اصلی تحقیقات او در آن زمان، مطالعه ی سطوح هذلولی با استفاده از فضای پیمانه ای متمرکز بود.میرزاخانی در سال 1384، با یان وندارک، استاد و دانشیار ریاضی دانشگاه استنفورد و پژوهشگر علوم کامپیوتر مرکز تحقیقاتی آی بی ام ازدواج کرد و در همین سال نیز، مجله ی پاپیولار ساینس آمریکا نام مریم میرزاخانی را در فهرست 10 ذهن برتر جوان جهان آورد. در سال 1388 نیز انجمن ریاضی آمریکا، جایزه ی بلومنتال را به پاس دستاوردهای میرزاخانی در علم ریاضیات، به او تقدیم کرد و دلایل اعطای این جایزه را خلاقیت بی نظیر و رساله ی دکترای نوآورانه ی او دانست.شاید بتوان گفت یکی از بزرگ ترین افتخارات زندگی مریم میرزاخانی، دریافت مدال فیلدز در سال 1393 بود. این مدال بالاترین جایزه ای است که یک ریاضی دان می تواند دریافت کند. میرزاخانی نخستین زنی در جهان بود که در طول تاریخ 78 ساله ی این رویداد، توانسته بود چنین افتخاری را نصیب خود کند. در بیانیه ی مطبوعاتی مدال فیلدز این گونه آمده بود:اغلب به نظر می رسد که به خاطر پیچیدگی ها و ناهمگنی های فضاهای مدولی، غیرممکن است که بتوان به طور مستقیم روی آن ها کار کرد؛ اما نه برای میرزاخانی. او شهود هندسی قوی دارد که به کمک آن می تواند مستقیما با هندسه ی فضاهای مدولی دست وپنجه نرم کند.

    مریم میرزاخانیاما سرنوشت کار خود را می کند. در تیرماه 1396، تقدیر به شکلی تلخ برای ریاضی دان جوان رقم خورد. او که گفته می شد از سال 1392 با علائم بیماری سرطان سینه درگیر بود، پس از گسترش این بیماری به مغزاستخوان، بالاخره تسلیم مرگ شد. خبر فوت پرافتخارترین ریاضی دان زن جهان، موجی از ناباوری و اندوه در جامعه ی علمی و البته ملت قدردان ایران برانگیخت. این خبر تلخ، با پوشش گسترده ی رسانه های جهان مواجه شد و پیام های تسلیت مقامات رسمی کشورمان از جمله ریاست جمهوری و وزارت امور خارجه را نیز در پی داشت.در پس این چند سال ، هنوز هم چهره ی مریم میرزاخانی و لبخند زیبایش در اذهان ایرانیان زنده است؛ زنی که بی پروا و فارغ از حاشیه ها در راه تحقق رؤیاهای خود کوشید و درنهایت، به الگویی فاخر برای جامعه ی علمی جوان به خصوص زنان کشورمان بدل شد. نام مریم میرزاخانی، یادآور غروری برخاسته از افتخار و اندوهی ناشی از فقدان است.در پایان، شایسته است جملاتی زیبا را در توصیف علاقه ی او به ریاضیات، از زبان خودش بازخوانی کنیم:بدون علاقه داشتن به ریاضی ممکن است آن را سرد و بیهوده بیابید. اما زیباییِ ریاضیات خود را تنها به شاگردان صبور نشان می دهد. پرارزش ترین بخش [مطالعه ریاضی] لحظه ای است که می گویی «آها!»؛ ذوق کشف و لذت فهمیدن موضوعی جدید. احساس ایستادن بالای یک بلندی و رسیدن به دیدی شفاف و واضح.


  • محتوای این خبر به صورت خودکار از سایتهای مورد تایید ج.ا دریافت شده و بدون هیچ دخل و تصرفی نمایش داده می شود. اگر به هر دلیلی نیاز است که خبر حذف شود، لطفا از این لینک استفاده نمایید تا در اسرع وقت اقدام شود.
    اخبار مرتبط




     |  درباره ما |  ارتباط با ما |  تبلیغات |  آخرین پستها |  تیتراخبار |  خبرگزاریها |  صفحه اصلی | 

    مخبر جامعترین و بزرگترین سایت جمع آوری اخبار ایران می باشد که توسط موتور هوشمند جمع آوری و پیش پردازش اخبار هزاران فید خبری را جمع آوری نموده و در اختیار مخاطبان قرار می دهد.
    مخبر هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای منتشر شده نخواهد داشت.