مخبر - 1398/02/21 - کشف ارتباط عجیب بین آپاندیس و بیماری پارکینسون

کشف ارتباط عجیب بین آپاندیس و بیماری پارکینسون
نتایج مطالعه ای جدید نشان دهنده ی ارتباط تکان دهنده بین برداشت آپاندیس و افزایش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون است.
کشف ارتباط عجیب بین آپاندیس و بیماری پارکینسون

به نظر می رسد ارتباطی بین اختلال عصبی پارکینسون و آپاندیس وجود داشته باشد؛ ولی توافقی در زمینه ی چیستی این ارتباط وجود ندارد. در اواخر سال گذشته، یک تجزیه و تحلیل روی 1/7 میلیون نفر نشان داد احتمال بروز این بیماری در افرادی که تحت عمل جراحی برداشت آپاندیس قرار می گیرند، 25 درصد کمتر است. اکنون یک مطالعه ی بزرگ تر کاملا خلاف آن را نشان می دهد.در مطالعاتی که در این زمینه انجام شده، نتایج مختلفی حاصل شده است: برداشتن آپاندیس موجب تأخیر در آغاز بیماری پارکینسون می شود، افزایش خطر توسعه این بیماری را به همراه دارد یا اینکه اصلا اثری روی آن ندارد. علت توجه دانشمندان به این موضوع، پروتئینی است که گمان می رود در بروز پارکینسون نقش دارد؛ این پروتئین هنگام بروز التهاب در روده نیز دیده شده است. محمد شریف از دانشگاه کیس وسترن رزرو می گوید:در پژوهش های انجام شده در زمینه ی علت پارکینسون، عمدتا روی آلفا سینوکلئین تمرکز شده است؛ پروتئینی که در اوایل پارکینسون در مجرای گوارشی نیز دیده می شود.در این رابطه، توجه به آپاندیس بیشتر به خاطر نقش احتمالی آن در فراهم کردن پناهگاهی امن برای میکروبیوم حفاظتی روده است و پژوهشگران تصور می کنند حذف آن موجب افزایش سطوح آلفا سینوکلئین می شود. اما علم نیاز به وجود توازنی درمیان شواهد دارد. تاکنون این شواهد نشان داده اند که حذف آپاندیس شانس توسعه ی این بیماری را افزایش یا کاهش داده یا اینکه اصلا تاثیری روی آن ندارد. شریف و همکارانش از بانک الکترونیک اطلاعات سلامتی کشور آمریکا، تعداد 488190 بیمار را که عمل برداشت آپاندیس انجام داده بودند، جدا کردند. از میان آن ها، 4470 فرد پیدا کردند که دچار پارکینسون نیز شده بودند. با مقایسه ی این افراد با تعداد 177,230 مورد بیمار پارکینسونی که هنوز آپاندیس خود را داشتند، نتیجه ی عجیبی پیدا کردند. براساس این ارقام، برداشتن آپاندیس موجب می شود احتمال تشخیص ابتلا به پارکینسون در سالخوردگی سه برابر بیشتر شود.

جراحی برداشت آپاندیسالبته این بدان معنا نیست که حذف این قطعه کوچک از بافت روده موجب تخریب بافت های عصبی مسئول علائم پارکینسون می شود؛ اما به نظر می رسد عاملی درمیان باشد. شریف می گوید:این پژوهش نشان دهنده وجود یک ارتباط آشکار بین آپاندیس یا برداشت آپاندیس و بیماری پارکینسون است؛ اما این تنها یک ارتباط است. برای تأیید این رابطه و درک بهتر مکانیسم های درگیر، نیازمند انجام مطالعات بیشتری هستیم.درحال حاضر، پژوهشگران تنها یک چکیده ی دقیق از کار خود ارائه کرده اند. شریف به زودی داده های خود را در کنفرانس بیماری های گوارشی ارائه خواهد داد. بدون شک، این نتایج موجب ایجاد بحث هایی درزمینه ی این ارتباط خواهد شد و توجه پژوهشگران را به کشف ارتباط بین فرایندهای ایمنی روده و مشکلات مغز جلب خواهد کرد. البته تضادهای دیده شده در مطالعات علمی مختلف نشان دهنده ی ناکامی علم نیست؛ بلکه پیچیدگی های عمل علم سلامت را به تصویر می کشد. درهرصورت هیچ کس نمی تواند تنها به خاطر اجتناب از ابتلا به پارکینسون، آپاندیس خود را بردارد. در سال 2016، حدود 6/1 میلیون نفر در سرتاسر جهان دچار پارکینسون بودند. این معادل یک یا دو نفر از هر هزار نفر است. با استناد به این آمار، شما قادر نیستید خطر فردی برای خود را محاسبه کنید. شانس انفرادی یک فرد برای ابتلا به این بیماری به عوامل بسیار زیادی نظیر عادات سلامتی، ژن ها، سبک زندگی و موارد دیگر بستگی دارد. مثال جالبی در این زمینه وجود دارد؛ سیگار کشیدن موجب کاهش خطر ابتلا به این بیماری می شود اما باتوجه به مشکلات سلامتی بی شماری که در نتیجه ی مصرف تنباکو حاصل می شود، نمی توان پیشنهاد کرد که برای کاهش خطر ابتلا باید سیگار کشید. به همین صورت، تنها درصورتی باید درمورد آپاندیس خود نگران باشید که در حال ترکیدن باشد.


محتوای این خبر به صورت خودکار از سایتهای مورد تایید ج.ا دریافت شده و بدون هیچ دخل و تصرفی نمایش داده می شود. اگر به هر دلیلی نیاز است که خبر حذف شود، لطفا از این لینک استفاده نمایید تا در اسرع وقت اقدام شود.
اخبار مرتبط




 |  درباره ما |  ارتباط با ما |  تبلیغات |  آخرین پستها |  تیتراخبار |  خبرگزاریها |  صفحه اصلی | 

مخبر جامعترین و بزرگترین سایت جمع آوری اخبار ایران می باشد که توسط موتور هوشمند جمع آوری و پیش پردازش اخبار هزاران فید خبری را جمع آوری نموده و در اختیار مخاطبان قرار می دهد.
مخبر هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای منتشر شده نخواهد داشت.