مخبر - 1397/06/14 - وقتی حزب اشرافی می گوید مدیران دولتی، بزمی هستند نه رزمی

وقتی حزب اشرافی می گوید مدیران دولتی، بزمی هستند نه رزمی
«ناتوانی دولت در مدیریت اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم، کار را به جایی رسانده که صدای یکی از بزرگ ترین حامیان سیاسی و اقتصادی خود را درآورده است».
وقتی حزب اشرافی می گوید مدیران دولتی، بزمی هستند نه رزمی

روزنامه کیهان: «ناتوانی دولت در مدیریت اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم، کار را به جایی رسانده که صدای یکی از بزرگ ترین حامیان سیاسی و اقتصادی خود را درآورده است».
روزنامه رسالت در یادداشتی نوشت: حزب کارگزاران سازندگی به عنوان یک حزب اصلاح طلب و تشکیل دهنده مهم ترین مدیران اقتصادی و کلیدی دولت و در رأس آن ها معاون اول رئیس جمهور سخن از کنار گذاشتن مدیران بزمی دولت می راند.


حال چه شده، حزبی که کمترین اهمیتی برای معیشت مردم و مشکلات آن ها قائل نیست و دارای تفکرات سرمایه دارانه است به تنگ آمده و از مردم و مشکلات آن ها سخن می گوید، از عجائب عالم سیاست است. حزبی که در به وجود آمدن اوضاع امروز متهم ردیف اول است امروز مدعی و طلبکارانه سخن می گوید.
امروز این حزب حامی روحانی سخن از وجود مدیرانی می کند که بیشتر اهل بزم هستند تا اهل رزم، این هم سخنی بوده که 5 سال است زده می شود، اما دولت زیر بار آن نمی رود و حتی الان هم برخی شرایط جنگ اقتصادی را درک و فهم نکرده اند و می توان این را از نداشتن آرایش جنگی در دولت فهمید.


البته نباید این سخنان و اعترافات کارگزارانی ها را از روی خیرخواهی دولت دانست بلکه از محتوای این بیانیه می توان فهمید که آنان بیشتر به دنبال منافع حزبی و اقتصادی خود و سهم خواهی از دولت هستند تا رفع مشکلات مردم و کمک به دولت در برون رفت از وضع موجود جریان های سیاسی حامی روحانی در انتخابات که بعضاً افرادی لیبرال مسلک و تکنوکرات بودند اوضاع را چنان پیچیده و دشوار دیده اند که برای رهایی از پذیرش مسئولیت، خود را به هر دری می زنند.


دولت باید بپذیرد که هم در تئوری و هم در عمل در حوزه اقتصاد که بیشتر ناشی از همین تکنوکرات های لیبرال مسلک است نمی تواند از وضع موجود سربلند بیرون بیاید، دولت ضمن آنکه باید نسبت به تغییر مدیران نالایق اقدام کند، نسبت به تغییر رویکرد های اقتصادی خود نیز اقدام کند و در مرحله اول توقف نکند. دولت باید رویکرد لیبرالی و سرمایه سالارانه خود را به اقتصاد و معیشت مردم تغییر دهد و با اعتقاد نظری و عملی به سیاست های اقتصاد مقاومتی، در این شرایط سخت اقتصادی به وظایف خود عمل کند.


دولتی که از پذیرش سهم خود در نابسامانی های امروز طفره می رود و سوء تدبیر ها و بعضاً بی تدبیری های خود را در به کارگیری مدیران نالایق و میدان دادن به افراد دوتابعیتی و نجومی بگیران نمی پذیرد، دولت اجرایی کردن راهکار های اندیشیده شده برای خروج از وضع موجود نیست. دولتی که حل مشکلات کشور را در گرو برجام و تعامل با آمریکا، و استمرار مشکلات را ناشی از تحریم ها می داند دولت عبور از وضع موجود نیست. رئیس دولتی که سخنانش در خصوص علت هجوم قاچاق و واردات، کاهش ارزش پول ملی، نقدینگی افسارگسیخته، گرانی های سرسام آور، عدم لغو تحریم ها و... قانع کننده نیست و برنامه مدون و عملیاتی و شفافی هم برای ارائه به مردم ندارد توان عبور از این چالش را ندارد و به قول کارگزارانی ها این دولت به درد دوران بزم می خورد تا رزم. دولت باید تغییر رویه دهد. هم در تئوری و هم در به کارگیری مدیران.


برنامه مدون ارائه دهد و با مردم سخن بگوید. تصمیمات انقلابی بگیرد و جهادی عمل کند. به نیرو های متدین انقلابی و کارآمد در دولت میدان دهد و عرصه را بر دوتابعیتی ها و نجومی بگیران و ناکارآمد ها تنگ کند.

روحانی چگونه باید از کارنامه کابینه ناهماهنگ حرف می زد
یک کارشناس اقتصادی درباره پاسخ های رئیس جمهور به سؤالات نمایندگان گفت: روحانی پاسخ های تکراری داد، اما اشاره ای به هرج ومرج اشتباه در تصمیمات اقتصادی نکرد.
وحید شقاقی در گفتگو با الف. اظهار داشت: یکی از دلایلی که نمایندگان اقناع نشدند و از 5 پاسخ، به 4 پاسخ رای منفی دادند، به این دلیل بود که تفاوت چندانی با ماه های گذشته نداشت. آمار هایی که ازسوی رئیس اعلام می شود واقعی نبوده و احتیاج به تحلیل موشکافانه و دقیق دارد، متاسفانه دولت آمار های واقعی را ارائه نمی دهد.
نرخ رشد تورم، در سال های اخیر نیز 10 درصد اعلام شده بود و این کاهش تورم هم واقعی نبوده و تصنعی است. علت این است که زمانی نرخ تورم به صورت واقعی کاهش پیدا می کند که بهره وری اقتصادی تقویت شود؛ درحالی که تورم در سال های اخیر به دلیل سیاست های انقباضی دولت و رکود مصرف کننده کنترل شده بود و در حالت انتظار داشتیم لذا نرخ تک رقمی آن هم به صورت ریشه ای و پایدار کنترل نشده است یعنی ریشه های تورم خشکانده نشد و به دلیل رکود کاهش یافت.


در حوزه اشتغال نیز وضعیت خوب نیست و نرخ تشکیل سرمایه ثابت ناخالص منفی بوده و بهبود وضعیت کسب وکار هم خیلی خوب نیست و دولت نتوانست آن را بهبود ببخشد. در دولت الزامات تحقق اشتغال خوب و پایدار وجود نداشت و به همین دلیل نمایندگان توضیحات رئیس جمهور در این خصوص را شبهه ناک اعلام کردند.
درواقع باید گفت که آمار ها آن عددی نیست که اعلام می شود.


وی می افزاید: رئیس جمهور به عنوان رئیس دولت وظیفه مدیریت تیم اقتصادی، انتخاب وزرا و جسارت برای جهاد اقتصادی را دارد. اگر بتواند تیم اقتصادی هماهنگ را سرکار بیاورد؛ ما می توانیم منتظر رویا های مثبت باشیم، ولی زمانی که دولت ضعیف باشد، متاسفانه شاهد ناگواری خواهیم بود. دیدیم که در 9 ماه اخیر هماهنگی و یکدستی و هم افزایی در تیم اقتصادی دولت وجود نداشت.

مرعشی: هاشمی زنده بود حریف روحانی نمی شد
سخنگوی حزب کارگزاران معتقد است اگر هاشمی رفسنجانی زنده بود، حریف روحانی نمی شد.
حسین مرعشی در گفتگو با ایلنا با بیان اینکه «مردم توقع دارند روحانی مشکلاتشان را حل کند، مردم در حال حاضر با روحانی مشکل سیاسی ندارند و از روحانی توقع دارند مشکلات معیشتی آن ها را حل کند»، افزود: دولت با این چهره های فشل و بی انگیزه نمی تواند کشور را اداره کند. روحانی باید پیام رای مجلس را بگیرد، مجلس پیام مردم را رساند. مردم بیش از این به روحانی رای نمی دادند. این رای منفی کاملا با رای مردم و گلایه های آن ها از دولت همراه بود. روحانی باید با افرادی باانگیزه و دولتی کارآمد به صحنه بیاید تا بتواند مشکلات را حل کند.
وی می افزاید: این سوال از رئیس جمهور وجود دارد که چرا دعوت مجلس برای جلسات خصوصی را نپذیرفته؟ مجلس مطرح کرده بیش از پنج ماه است از روحانی خواسته در جلسه ای خصوصی شرکت کند، اما روحانی نپذیرفته است. چرا این اتفاق رخ داده است؟ در چنین شرایط سختی چرا باید این فاصله بین مجلس و دولت و در مجموع قوا باشد؟


مرعشی می گوید: اگر عملکرد روحانی به جریان اصلاحات آسیب برساند، ما راضی هستیم. ما امروز خوف این را داریم که ضعف ها کشور را متلاشی کند و واهمه ما از این موضوع است. ما از روحانی حمایت کردیم و این مسئولیت را هم می پذیریم که آسیبی ببینیم. کمااینکه من در جای خود می گویم که ممکن است تصمیم حمایت ما از روحانی تغییر کرده باشد؛ یعنی در حال حاضر درباره تصمیم گذشته خود ارزیابی دیگری داریم؛ اما واقعا ضربه اصلاح طلبان مسئله ما نیست.


سخنگوی کارگزاران خاطرنشان کرد: از دیدگاه من حتی اگر آیت الله هاشمی در حال حاضر حضور داشتند، باز هم حریف برخی سیاست های روحانی نمی شدند و نمی توانستند او را در عدم عقب نشینی در بعضی مسائل مجاب کنند. چراکه او در دوره اول دولت خود هم به توصیه های آیت الله هاشمی جدی عمل نمی کرد.


مرعشی همچنین گفته است: انتخابات 96 از جهت کاندیداتوری جهانگیری ضربه بزرگی به اصلاحات بود. به هر حال حضور جهانگیری در انتخابات ضرر هایی را متوجه خود جهانگیری و جریان اصلاحات کرد. کاندیداتوری او تصمیم روحانی بود و همگان شاهد بودیم که به نفع او هم تمام شد، اما برداشت من این است که تیم حلقه یک روحانی از کاندیدا شدن جهانگیری در انتخابات رنجیدند و در دوره دوم در شکل گیری دولت، جهانگیری کاملا به کنار رانده شد.
روحانی هم در شکل گیری دوره دوم دولت و یک سال اخیر اداره کشور علاقه مند بود جهانگیری نقش کمتری را در دولت داشته باشد. جهانگیری هرجا کار به او محول شده انجام داده است، امابه هر حال دوستان باید تجربه می کردند که در عرض یک سال 24 میلیون رای را بسوزانند.

عملکرد اقتصادی چند ماهه اخیر نشانه بارز ناکارآمدی دولت است
عضو شورای مرکزی کارگزاران می گوید: وضعیت اقتصادی موجود، دلیل بارز ناکارآمدی تیم اقتصادی دولت است.
فرزانه ترکان در روزنامه سازندگی نوشت: شرایط فعلی معیشت مردم و سردرگمی ناشی از عدم اعتماد به سیاست های دولت خصوصا سیاست های اقتصادی و مالی موجود باعث دوری مردم از سیستم اجرایی شده است. حرکت در شرایط فعلی مشکلات و بحران اقتصادی اخیر دو دلیل اصلی دارد: 1- خروج آمریکا از برجام و پیامد هایی که این خروج درپیش داشت. 2- عدم کارآمدی نظام اقتصادی در برخورد با این بحران.
متاسفانه هم سخنان آقای روحانی و هم پاسخ هایی که وزرای ایشان در طی این مدت به مردم گفتند ابهامی ناشناخته داشت که باعث شد جامعه و نمایندگان به تقابل با قوه مجریه بپردازند. اما متاسفانه وزرای دولت هرگز برای مردم شفاف سازی نکردند. مثلا وزیر بازرگانی به جای فرار از سخن گفتن با مردم حتما باید توضیح می داد که چرا قیمت پراید تا این حد سیر صعودی پیدا کرده است؟ تشریح مسائل قطعا باعث خواهد شد که اذهان عمومی راحت تر بحران ها را درک کرده و پذیرا باشد. عدم اطلاع رسانی از جانب رئیس جمهور وسایر وزرای کابینه جامعه را در سردرگمی نگه می دارد. وی می افزاید: مسئله ناکارآمدی اقتصادی، ربط مستقیمی به دشمن متخاصم ما و آمریکا ندارد. از دی ماه سال گذشته همزمان با زمزمه های دولت ترامپ مبنی بر خروج آمریکا هیچ طرح و برنامه درستی توسط تیم اقتصادی دولت پیش بینی نشد. چهار ماه فرصت تهیه طرح کارشناسی بود تا بحران اقتصادی را به حداقل برسانند، اما نه تنها اثری از این جنس اقدامات کارشناسانه دیده نشد بلکه در همان زمان بانک مرکزی اعلام کرد قصد دارد تا سود سپرده را کم کند و مهم تر اینکه برای این تصمیم کاملا غیرکارشناسانه هیچ جایگزینی هم درنظر گرفته نشده بود. ساده انگاری است که فکر کنیم این سرمایه های سرگردان و نقدینگی زیاد بلافاصله در بخش تولید به کار گرفته می شد چراکه همه به مشکلات عدیده این راه و ناکارآمدی قوانین و مراحل فعالیت های تولیدی اذعان دارند و نیز صاحبان سرمایه و نقدینگی غالبا افرادی بوده که تلاششان رسیدن به سود حداکثری در کوتاه ترین زمان و به ساده ترین راه است. این مسئله باعث خروج سپرده ها، از بانک ها و سرمایه گذاری در زمینه های کم دردسر و زودبازده شد؛ لذا همزمانی خروج از برجام و کم کردن سود سپرده گذاری بانک ها و خروج حجم بالای نقدینگی از بانک ها علامت سوال بزرگی شد که تاکنون نیز پاسخی از آن دریافت نکردیم. چنین عملکرد هایی از دلایل بارز ناکارآمدی تیم اقتصادی دولت است که دلیل آن عدم انسجام و برنامه ریزی ای است که باید خصوصا توسط سازمان برنامه و بودجه به تیم اقتصادی دولت منتقل می شد.

کارگزاران، تقصیر جهانگیری را گردن نوبخت انداخت، بدتر شد
یک سایت نزدیک به دولت با اشاره به دعوای تند میان کارگزاران و حزب اعتدال و توسعه نوشت: کارگزاران در حمله به اعتدال و توسعه، می خواستند ماجرای ارز جهانگیری را پاک کنند.
خبر آن لاین نوشت: «اعتدال و توسعه» و «کارگزاران» در نگاه حامیان تفکر مرحوم هاشمی به دوقلو های حزبی و بال های چپ و راست میانه روی در ایران معروفند، اما این روز ها اصرار کارگزارانی ها برای انتقاد از رویکرد های اقتصادی اعتدال و توسعه به چالشی بین دو مجموعه تبدیل شده است.
اواسط تیرماه امسال برخی از سایت های خبری ادعا کرده اند که اسحاق جهانگیری در اعتراض به احتمال جایگزینی محمد نهاوندیان به جای، ولی الله سیف برای ریاست بانک مرکزی تهدید به استعفا کرد. این خبر بلافاصله نه تنها از سوی دفتر رئیس جمهور و سخنگوی دولت تکذیب شد بلکه نزدیکان معاون اول رئیس جمهوری نیز این شایعه را فرافکنی جدید علیه دولت خواندند.


اما این تازه شروع اصطکاک بین کارگزاران و اعتدال و توسعه بود. مدتی بعد روزنامه سازندگی در تیتر اصلی خود نوشت «خانه تکانی در دولت: نوبخت می رود».


نوبخت بعد از چند روز در توئیتی از موافقت رئیس جمهور با کناره گیری خود از مسئولیت سخنگویی دولت و تمرکز بر ریاست سازمان برنامه و بودجه در شرایط ویژه کشور خبر داد.
اما تاکتیک خداحافظی نوبخت از سخنگویی دولت موجب نشد که انتقاد کارگزارانی ها به او فروکش کند، حسین مرعشی در جمع جوانان حزب کارگزاران گفت: «آقای نوبخت هیچ موافقی در دولت ندارد. حزب اعتدال و توسعه حزبی بی هنر است که می خواهند مسئله آقای نوبخت را سیاسی کنند. مساله آقای نوبخت، مدیریتی است و هرکس از آقای نوبخت در شرایط کنونی حمایت کند آینده ای در سیاست ایران نخواهد داشت. سراغ هر وزیری بروید دادش از دست آقای نوبخت بر هواست».


کارگزاران با هدف افزایش فشار برای تغییر رئیس سازمان برنامه و بودجه، چشم بر یکسری واقعیت های غیرقابل انکار بست و در بیانیه ای نوبخت را مسئول اجرای سیاست ارز 4200 تومانی معرفی کرد و نوشت «دولت فاقد گفتمان اقتصادی است و نسبتی با اندیشه اقتصاد آزاد ندارد. سیاست سرکوب ارز از آغاز دولت اشتباه بود و در ماجرای ارز 4200 تومانی به اوج خود رسید. تغییر مدیریت سازمان برنامه و بودجه یک ضرورت است و براساس آن باید کابینه اقتصادی دولت تغییر کند.»


این اقدام کارگزاران مصداق بارز انداختن توپ به زمین حزب اعتدال و توسعه بود تا اصطلاح معروف «ارز جهانگیری» از افکارعمومی پاک شود. اما حزب اعتدال و توسعه که تا پیش از این در مقابل انتقاد های کارگزاران رویه سکوت پیش گرفته بود دیگر تاب نیاورد بنابراین آستانه تحملش به پایان رسید، کاسه صبرش لبریز شد و در بیانیه ای به کارگزارانی ها واکنش نشان داد و نوشت «این احتمال وجود دارد که هدف فرعی بیانیه کارگزاران سلب مسئولیت خود از نتایج تصمیمات دولت است آن هم تصمیماتی که در عمده آن ها نقش افراد شاخص این حزب در شکل گیری تبعات منفی این تصمیمات کاملا مبرهن است. طرح ایده تغییرات مدیریتی به جای ارایه یک مدل و راه حل راهگشا، بیشتر یک نمایش تبلیغاتی است. این نگرانی پس از بیانیه این حزب بیش از گذشته تقویت شده که کارگزاران قصد دارد با موضع گیری در برابر دولت اعتدال و رئیس جمهوری و بدون پرداخت هزینه، خود را برای سال ها و مقاطع بعدی سیاسی همچنان فعال نگه دارد.»


گرچه هر کسی حق انتقاد دارد، اما بر کسی پوشیده نیست که در تصمیم گیری ها و تدوین سیاست های اقتصادی دولت، اگر چهره های نزدیک به کارگزاران در کابینه نقشی بیشتر از حزب اعتدال و توسعه نداشتند قطعا نقش آن ها کمتر نیز نبوده است بنابراین کارگزارانی ها با زدن پلتیک نمی توانند مسئولیت پاسخگویی به افکارعمومی را از سر خود باز کنند.


محتوای این خبر به صورت خودکار از سایتهای مورد تایید ج.ا دریافت شده و بدون هیچ دخل و تصرفی نمایش داده می شود. اگر به هر دلیلی نیاز است که خبر حذف شود، لطفا از این لینک استفاده نمایید تا در اسرع وقت اقدام شود.
کلیدواژه های این خبر
مدیران دولتی   کارشناس اقتصادی   معیشت مردم   آمریکا   نقدینگی   نجومی بگیران   لغو تحریم   اعترافات   مشکلات مردم   جنگ اقتصادی   رئیس جمهور   سهم خواهی   بی تدبیری   خیرخواه   لیبرال   مرحله اول   مدیران اقتصادی   گرانی   کنار گذاشتن   نابسامانی   کمک به دولت   مشکلات کشور   حزب کارگزاران   روزنامه   اقتصاد   قاچاق   اقتصاد مقاومتى   معاون اول رئيس جمهور   سرمایه  
پستهای شبکه های اجتماعی مرتبط




 |  درباره ما |  ارتباط با ما |  تبلیغات |  آخرین پستها |  تیتراخبار |  خبرگزاریها |  صفحه اصلی | 

مخبر جامعترین و بزرگترین سایت جمع آوری اخبار ایران می باشد که توسط موتور هوشمند جمع آوری و پیش پردازش اخبار هزاران فید خبری را جمع آوری نموده و در اختیار مخاطبان قرار می دهد.
مخبر هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای منتشر شده نخواهد داشت.