تمام چیزهای ممنوع لذت بخش، ناسالم ها خوشمزه و تمام چیزهای زیبا، سخت هستند؟

تمام چیزهای ممنوع لذت بخش، ناسالم ها خوشمزه و تمام چیزهای زیبا، سخت هستند؟
مسلم خراسانی در مقاله ای به مساله هنر و طبقه بندی های آن مانند هنر متشخص، فاخر، متعهد و... مقابل هنر مبتذل و سخیف پرداخته و می نویسد: آیا می توان انتظار داشت که ما همیشه افراد را در حال گوش دادن به موسیقی و سمفونی های باخ، بتهوون، موتزارت یا زمزمه کردن ترانه هایی از بنان، شجریان، خواندن اشعار سعدی، ...
تمام چیزهای ممنوع لذت بخش، ناسالم ها خوشمزه و تمام چیزهای زیبا، سخت هستند؟

به گزارش خبرنگار ایلنا، «آیا تمام چیزهای ممنوع لذت بخش، ناسالم ها خوشمزه و تمام چیزهای زیبا، سخت هستند؟» مسلم خراسانی با طرح این پرسش به فرهنگ منوها و خوراک های روانی – جسمانی و گونه ها و ژانرهای ادبی-هنری پرداخته و آن را با مثال ها و مصادیقی بررسی کرده است.

مشروح این مقاله به شرح زیر است:

برخی افراد، نمایش ها، فیلم ها یا آثار ادبی علمی تخیلی را بهتر می پسندند. برخی دیگر، با رغبت بیشتری به تماشای آثار ترسناک و وحشت آور می نشینند. برخی نیز با لذت بسیار به مطالعه و مشاهده درام های اجتماعی می پردازند. برخی، علاقه ای وافر به روایت های تاریخی، داستان های عاشقانه یا کمدی های سیاه و تلخ دارند. برخی نیز به ملودرام های احساساتی، تراژدی های غم بار، یا کمدی های بزن بکوب علاقه بیشتری نشان می دهند.

ممکن است در نگاه ما، ژانرهای علمی تخیلی یا فانتزی های اسرارآمیز، سطحی، بی مایه و سبک، کمدی های عاشقانه، آبکی، گونه های ترسناک و وحشت آور، مضحک یا شاید مسخره، آثار ماجراجویانه و حادثه ای پر سر و صدا و شلوغ، مستندها کسالت بار و خسته کننده به نظر آیند. اما در مقابل، درام های خانوادگی و اجتماعی با وقار و تاثیرگذار، اقتباس های ادبی آموزنده، کمدی های کلاسیک، فاخر، طناز و بامزه، فیلم های قهرمانی باشکوه، و اکشن ها امروزی و خوش ریتم قلمداد شوند.

سلائق، علائق، دلایل و انگیزه های شخصی، اجتماعی و همچنین محیط آموزشی و فرهنگی که ما در آن تربیت شده و رشد یافته ایم، ممکن است سبب شود، بسیاری از ما، معتقد باشیم که برای نمونه؛ یک ژانر، گونه، سبک و یا نگرش خاص، می بایست و یا می تواند به طور گسترده یا عمومی توسط افراد بی شماری مورد توجه قرار گیرد. چراکه، به اصطلاح، نگرشی عمیق تر و جدی تر به زندگی، اجتماع و مسائل پیرامون ما دارد. در مقابل، ژانرها و گونه های دیگر برای ما محلی از اعراب نداشته باشند. چراکه، دغدغه ها، پرسش ها و مسائل کلیدی و مهم زندگی و هستی ما را پوشش نمی دهند و یا پاسخی اساسی برای آنها ندارند، یا اگر هم پاسخی می دهند، به زعم ما، به گونه ای سطحی و پیش پا افتاده این کار را انجام می دهند، یا آن را به شکل و شمایلی ارائه می دهند که برای ما، باورپذیر، خوشایند و قابل قبول نیست. بنابراین، ممکن است از آنها با طعنه، تمسخر و استهزاء یاد کنیم.

در اینجا می خواهم مختصری به مساله هنر و طبقه بندی هایی چون هنر متشخص، متعهد، فاخر، ناب مقابل آنچه هنر مبتذل، سخیف نامیده می شود اشاره داشته باشم. اما موضوع را با یک پرسش آغاز می کنم: آیا می توان انتظار داشت که ما همیشه افراد را در حال گوش دادن به موسیقی و سمفونی های باخ، بتهوون، موتزارت یا زمزمه کردن ترانه هایی از بنان، شجریان، خواندن اشعار سعدی، مولانا، حافظ، مطالعه فلسفه افلاطون، کانت، هگل یا تماشای تابلوهای نقاشی داوینچی، دالی، مگریت و فرشچیان ببینیم؟ اگر می توان چنین انتظاری داشت، این انتظار ما تا چه اندازه منطقی، چه اندازه تحمیلی و چه اندازه قابل وصول است؟

می خواهم از منظری غیر رسمی و غیر جدی به این پرسش ها پاسخ دهم. چراکه من قائل به حضور انواع و گونه ها هستم و راضی نخواهم شد یکی را بر دیگری رجحان دهم و یکی را دارای اصالت خدشه ناپذیر، و دیگری را در اعماق درک، یا اسفل السافلین ببینم. هرچند که خود من نیز علایق، سلائق و نگرش هایی دارم، که می تواند با گروه، سبک، ژانر و مکتب خاصی قرابت، نزدیکی و مشابهت بیشتری داشته باشد.

***

بسیار شنیده ایم که غذاهای آماده و فست فودها، ضرر بسیاری برای بدن و سلامت افراد دارند. سس های رنگارنگ، نوشابه های گازدار قندی، روغن های صنعتی که به دفعات مورد استفاده قرار می گیرند، مواد اولیه بی کیفیت، کالری بسیار بالا و مشخصه های بی شمار دیگر. اما اگر کمی دقت کنیم، متوجه خواهیم شد که این دلایل، نه تنها نتوانسته این سبک از زندگی و خورد و خوراک را از چشم افراد بیاندازد، بلکه، شاهد رشد روزافزون چنین فرهنگ خوراکی در شهرها و جوامع مختلف نیز هستیم. به ویژه، به دلیل مشغله های زیستی، سرعت زندگی، و نداشتن وقت کافی برای طبخ غذاهای خانگی.

در ژاپن غذای خام و در کشور ما خوراک هایی باب است که چندان با فرهنگ خام خوار ژاپنی هم خوانی ندارد. پاره ای افراد گیاه خواری را بر می گزینند و پاره ای دیگر تنها از مایعاتی چون آب تغذیه می کنند و پاره ای نیز از مکمل های غذایی شیمیایی در جهت افزایش حجم عضلات خود بهره می گیرند. در واقع، هر فرد با توجه به هدف، نگرش و نیاز خود، منوی غذایی خاصی را بر می گزیند. پیرامون هنر، ادبیات، فلسفه و اندیشه نیز چنین است. علاوه بر فرهنگ و جامعه ای که افراد در آن پرورش می یابند، سن، جنسیت و نژاد نیز می تواند بر این انتخاب ها تاثیرگذار باشد.

من معتقدم که شکل گیری یک جریان فرهنگی، چه پیرامون خوراک جسمانی، و چه پیرامون خوراک روانی افراد مدنظر باشد، بر نیازها، مسائل و دغدغه های روانی و جسمانی افراد استوار است. چه بسا این نیازها و مسائل برای ما یا در فرهنگ ما کم ارزش، سطحی و مشمئزکننده به نظر آید و حتی در زمره نیازها و دغدغه های اساسی، و مهم قرار نگیرد، اما برای دیگری و در فرهنگی دیگر؛ امری مهم، حیاتی و سرنوشت ساز تلقی شود.

بنابراین، علی رغم نگرش تحقیر آمیز پاره ای افراد پیرامون برخی ژانرها و گونه ها و اولویت و ارجحیت دادن برخی گونه ها بر گونه های دیگر، و یا تبلیغ مصرانه یک گونه و تقبیح گونه دیگر، حتی آنها که سخیف، پیش پا افتاده یا سطحی توصیف می شوند، باید خاطرنشان سازم، نادیده گرفتن این گونه ها به معنای ناپدید شدن و از میان رفتن آنها نیست. چراکه، تا زمانی که نیاز مرتبط با یک خوراک شناخته و مرتفع نشود، این نوع ژانرها علی رغم میل ما کماکان به حیات خود ادامه خواهند داد.

اگر بخواهیم بسیار بدبینانه به جهان پیرامون خود بنگریم؛ سرمایه داران، سرمایه های هنگفتی را از جیب ما بیرون می کشند، آن هم با کمک خوراک های روانی و جسمانی مضر و بی کیفیت و در نهایت با به خطر انداختن سلامتی مان، ما را به چرخه دارو و درمان و به دست سرمایه داران دیگری می سپارند.

توزیع گسترده دخانیات در جوامع، و گسترش عذاهای آماده و کنسروی، علی رغم ضررهای بسیاری که برای آنها بر شمرده می شود: به صورت ضمنی این موضوع را پیش می کشد که توجهات اقتصادی و چرخه بازار، بیش از معیارهای سلامتی، می تواند در تعیین منوی خوراکی مورد مصرف ما نقش و تاثیر داشته باشد. اما حالا که تولیدکنندگان و سرمایه داران، آگاهانه یا ناآگاهانه از این کار پا پس نمی کشند، آیا ما به عنوان مصرف کننده این محصولات می بایست کماکان به تغذیه روانی و جسمانی از چنین محصولاتی اهتمام ورزیم؟

اغلب، افراد زمانی به فکر تغییر الگوی غذایی، حرکتی و فرهنگ تغذیه ای خود می افتند که سلامت آنها به خطر می افتد، بیماری آنها را رنج می دهد و یا به هر دلیلی چون فعالیت در مزون های مد و لباس، قصد تناسب اندام دارند. اما، پیشگیری در این موارد کمتر دیده می شود. یا اگر پیشگیری هم صورت پذیرد، فرد با آنکه آگاهی دارد که چه خوراک هایی برای او مضر هستند، آنها را تا حد صفر و به طور کامل از منو و گزینه های خود قطع نمی کند. بلکه تا هفته یا ماهی یک بار تقلیل می دهد و معتقد است که تفننی به این کار می پردازد. چراکه تمام چیزهای ناسالم به طرز انکارناپذیری خوشمزه هستند، تمام چیزهای ممنوع؛ جذاب، گیرا و پرکشش و همه چیزهای زیبا، سخت، دشوار و دیریاب هستند.

اما همین چند جمله اخیر تا چه اندازه صحت و اعتبار دارند؟ بسیاری از ما از دوستان و اطرافیان خود شنیده ایم که فلان خوراک ضرر بسیاری دارد «اما لامصب خیلی خوشمزه است و می چسبد.» چه عامل یا عواملی سبب می شود تا چنین فرهنگی باب شود؟ به بیانی، افراد با علم به نتایج و ثمره های نامطلوبی که یک عمل، پدیده، خوراک و روش برای آنها دارد، به آن اشتغال می ورزند و آن را در برنامه غذایی خود قرار می دهند؟

اینکه افراد به گونه ای طوطی وار به تکرار چنین الگوهای فرهنگی اهتمام می ورزند به نوبه خود جای بررسی دارد، اما به نظر می رسد قرار دادن یک علامت سوال در انتهای حکم های این چنین و منوی خوراک های فرهنگی- جسمانی – روانی که جامعه در مقابل ما قرار می گیرد، می تواند ما را در تنظیم منوی خاص و مطلوب تر یاری کند.

در عین حال، علی رغم تاکید بسیاری بر داشتن برنامه منظم و منسجم در زندگی و کار، و تلاش و کوشش برای رسیدن به اهداف و زندگی هدفمند و آینده دار، اگر بدون تعصب به محیط پیرامون خود نگاه کنیم، همواره خود و دیگران را با جدیت، مشغول انجام وظیفه برای دستیابی به اهداف والای خود نمی بینیم. بلکه، زمان قابل ملاحظه ای را صرف کارهای به اصطلاح بیهوده، بی ارزش و یا اتلاف وقت و انرژی می کنیم. شاید با اغماض، چنین اوقاتی را اوقات فراغت نام نهیم و خود را محق بدانیم که در طول حیات به استراحت و زندگی بدون دغدغه، بدون دل مشغولی و بدون تلاش وافر برای رسیدن به هدف و مقصدی خاص نیز نیاز داریم.

در عین حال فردی ممکن است بگوید من ترجیح می دهم هیچ کدام از این تنوعات غذایی را از منوی مصرفی خود حذف نکنم، بلکه، با آگاهی از دانش های روز، از هر کدام به اندازه مورد نیاز بهره ببرم. برای نمونه، فردی را تصور کنید که تغذیه خود را نه بر اساس ظاهر و ماده غذایی، بلکه بر اساس میزان کالری که هر ماده در بدن تولید می کند تدارک ببیند. از این منظر، ممکن است مفهوم سالم و ناسالم بودن مواد غذایی برای این فرد رنگ ببازد. چرا که او کالری مورد نیاز بدنش را در حد تعادل نگاه می دارد یا کالری و انرژی مازاد احتمالی را از طریق ورزش و فعالیت های حرکتی می سوزاند و مصرف می کند.

به طور کم و بیش مشابه نیز ممکن است گفته شود، که در گونه ها و سبک های هنری-ادبی مساله این نیست یک ژانر بخصوص باید و یا نباید وجود داشته باشد. بلکه مساله این است که حتی اگر قرار است چهره ای مضحک یا سخیف از پدیده ای ارائه شود باید این کار باز هم به بهترین نحو و با قدرت تمام صورت پذیرد و در حد اعلا و فاخر خود باشد. برای نمونه، یک کمدی سیاه، یا یک ملودرام خانوادگی و یا یک درام سیاسی-اجتماعی باید از سطحی بودن، ضعیف بودن، و الزاما سرگرم کننده و وقت گذران بودن صرف، دوری کند. به بیانی لباسی فاخر و برازنده به تن کند.

اگر چنین نگاهی را بپذیریم، همچنین باید بپذیریم که ما، نیاز، دغدغه و مساله اصلی تمامی افراد را کشف کرده ایم و از همین روست که بهترین گونه، سبک و ژانر و یا ناب ترین ها را برای سایر افراد تشخیص داده و تجویز نیز می کنیم.

اما فردی را تصور کنید که با پیژامه و پیراهن زیر، مقابل پیانوی با شکوهی نشسته و در حال نواختن است. همین فرد را در حالی تصور کنید که با سندل های راحتی، وارد محل کارش شده، به طرف در اتاق کنفرانس رفته و پشت تریبون، آماده سخنرانی می شود. حالا فردی را تصور کنید که تمام این کارها را با فراک شق و رق اتو کشیده و دکمه ها و سر آستین های قیمتی انجام می دهد. از خواب بیدار شده، لیوان چای اش را شیرین می کند و با همان لباس ها زیر دوش می رود. بعد پشت پیانو می نشیند و بعد از آن، برای حضور در محل کار و سخنرانی به سالن کنفرانس می رود.

نگاه ما برای تبلیغ یک گونه و سبک خاص، می تواند شبیه به این باشد که انتظار داشته باشیم برای نمونه، فردی، تمامی کارهایش را در حالی انجام دهد که کت و شلوار یا فراک شق و رقی به تن دارد چون بسیار رسمی، جدی، شیک، فاخر و یا برازنده است.

ما باید بپذیریم که نمی توانیم همان حد و حدودی را که خود برای خلق آثار رعایت نکرده ایم به دیگران نیز تحمیل کنیم. و یا آن حدود و مشخصه هایی را که برای خود در نظر می گیریم برای همه افراد جامعه تجویز کنیم. فرد، گاهی نیاز به آن دارد که با پیژامه روی تخت خوابش لم دهد، یا پوششی ورزشی، لباس خواب و یا رسمی به تن کند. و گاهی اصلا نیازی نمی بیند هنگامی که در مبل راحتی فرو رفته و یا در وان حمام غنوده، مثل ارشمیدس اندیشمند یونانی با فریاد: یافتم یافتم از حمام خارج شود. هرچند که ما می توانیم در این مثال، درک کنیم که فرایند فکر کردن و اندیشیدن و کشف در ما، الزاما با ظاهر، پوشش و مکان و موقعیت ما متوقف نشده و ارتباطی منطقی ندارد.

ما به عنوان یک انسان، ممکن است در خود، نیاز به شنیدن موسیقی مزخرف، اتلاف وقت، کشتن زمان، یا تناول خوراک هایی با ارزش غذایی پایین احساس کنیم هرچند که اینها از منظر بسیاری، مذموم و ناپسند تلقی می شوند. اما، چه برای ما خوشایند باشد چه ناخوشایند، مثل ادعاهای بی شمار دیگر، در واقعیت هر روزه، شاهد آن هستیم که افراد، همواره زمان خود صرف مطالعه فلسفه و تعمق در جهان و کهکشان نمی کنند. بلکه در پاره ای موارد حتی در جستجوی آن هستند به طریقی خود را از چنین پدیده هایی و اندیشیدن به آنها و حتی هر نوع اندیشیدن دور ساخته و دور نگاه دارند.

به نظر من منوی فرهنگی ما می تواند خوراک هایی را شامل شود که حتی تا به حال نه تنها لب به آنها نزده ایم، بلکه به آنها فکر نیز نکرده ایم. اما پیش از آن باید به خود، درون خود و نیازهای خود و در عین حال به دیگری، نیازها و دغدغه های او نیز توجه داشته باشیم.

فردی که از فقر مالی رنج می برد، کشیدن سیگار را از یاد نمی برد، چراکه شاید، نمی تواند راهی برای رسیدن به پاسخ، درمان یا عبور از رنج خود بیابد. ما اشتغال مصرانه به کارهایی داریم که اغلب خود آنها را تقبیح می کنیم. چراکه به هر طرف نگاه می کنیم، چنین تصویری را مقابل دیدگان و در منوی فرهنگی خود می یابیم. از این رو وقتی به هر طرف سر می چرخانیم یک فست فود پر زرق و برق مقابل دیدگان خود می بینیم، شاید اندیشیدن به منویی دیگر برایمان کمی سخت باشد. چراکه در دست ترین و نزدیک ترین انتخاب، گرسنگی و عطش مرا رفع می کند و فرومی نشاند. چراکه ممکن است من، تنها به رفع گرسنگی خود فکر کنم نه به چگونگی آن، و اینکه این تغذیه چه نتایجی بر من، روان و متعاقبا زندگی و هستی من و اجتماع ما خواهد داشت.

در صورتی که ما تمایل داریم تا فرهنگ منوهای جسمانی و روانی خود و جامعه خود را به گونه ای متفاوت طرح ریزی کنیم و به اصطلاح فرزندان و آیندگان را از آنچه تغذیه ناسالم می دانیم، دور نگاه داریم، این کار تنها با تقبیح خوراک های موجود صورت نمی گیرد، بلکه دو اقدام مهم را می طلبد. اولین کاری که می توانیم انجام دهیم؛ آن است که فرهنگ موردنظر خود را در آثاری که دست به خلق و تولید آنها می زنیم، لحاظ کنیم. همچنین، علاوه بر آثاری که تولید می کنیم در عین حال با ترتیب دادن برنامه ها و گفتگوهای آموزشی به سایر افراد یادآور شویم که چرا این نوع غذاها را برای سلامت روانی و جسمانی آنها مناسب یا نا مناسب می دانیم. و در عین حال، شنونده نظرات آنها نیز باشیم که چرا به این نوع غذاها علاقه نشان می دهند یا به دلیل برآورده شدن کدام نیاز یا چه لذت و خواسته ای، آن خوراک به خصوص را در منوی خود قرار می دهند؟

لینک کوتاه لینک کپی شد

کلیدواژه های این خبر
ناسالم   تمسخر   ترانه   افلاطون   هنری   وحشت   خوراک   گوش دادن   وصول   اشعار   بتهوون   داوینچی   خوشمزه   نگرش   درام   خستگی آدرنال   اقتباس   مسخره   شجریان   ژانر   موسیقی   ماجراجویانه   مقاله   ریتم   سمفونی   محیط آموزشی   احساساتی   مستندها   فرهنگی   داستانی   حادثه   پرو   وبا  
محتوای این خبر به صورت خودکار از «خبرگزاری ایلنا» دریافت شده و «مخبرنیوز» بدون هیچ دخل و تصرفی آنرا باز نشر داده است. اگر به هر دلیلی احساس می کنید محتوای منتشر شده مطلوب نیست، خواهشمند است با استفاده از این لینک ما را مطلع نمایید تا بدون درنگ آنرا حذف نماییم.
با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه مخبرنیوز مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

اخبار مرتبط
بزرگترین فیلم های اکشن قرن 21
مشرق نیوز
چرا سینمای ایران کمتر به واقعه کربلا پرداخته است؟ /تا نگاه خلاقانه نباشد، نمی توان فیلمی با موفقیت «روز واقعه» ساخت/ بلاتکلیفی «رستاخیز» دیگر کارگردانان را دلسرد کرد
خبرگزاری ایلنا
روایت کربلا و راه های نرفته سینمای ایران / درنگی در ساحت مغفول آثار سینمایی
تسنیم
معرفی 6 تا از بهترین سریال های تاریخی که باید حتما ببینید
آی تی رسان
اسطوره و فرهنگ
روزنامه شرق
ناگفته های سپیده خداوردی از 5 سال همراهی استاد شجریان + عکس
رکنا نت
مدیریت نادرست بزرگترین ضعف ارکسترها| هدف اصلی ارکستر ها و موسیقی جدی آگاهی سازی است!
دیباچه
متاسفانه در این فضای آشفته هر چه را می توان به خورد مردم به ویژه نسل جدید داد!
سینما پرس
کلارا و خورشید با ترجمه ی شیوا مقانلو منتشر شد
خبرگزاری ایلنا
یا عشق یا مرگ
خبرگزاری کتاب ایران
برگزاری ششمین جشنواره هنری دانشجویی ققنوس استان گیلان
مهر نیوز
دختر ماجراجویی که در سینما صاحب ادعا شد
ایسنا
توضیح شجریان درباره آهنگی که برای سریال سحر دولتشاهی خواند
تیتر20
همایون شجریان، اُفت کرده یا در اوج قرار دارد؟ + فیلم
نصف جهان
سفری خیال انگیز در لایه های زمان
خبرگزاری کتاب ایران
همایون شجریان از "هوای زمزمه هایت" خواند + فیلم
تسنیم
داستان اصلی شهادت شهید مرتضی آوینی + فیلم
رکنا نت
قوز بالای قوز
ساعت 24
داستان فاتحانی که فراموش نشده اند
خبرگزاری کتاب ایران
حرف های ناگفته احسان کرمی درپی درگذشت آزاده نامداری/ دلنوشته خانم بازیگر به مناسبت تولد پدرش
باشگاه خبرنگاران
گوش دادن به موسیقی پاپ و تاثیر آن در آرامش
آریا
موسیقی حیات بشر است/ هنوز در شوک سال 99 مانده ام/با ترانه های قوی تر از قبل بر میگردم!
برنا نیوز
نقش هالیوود در خشونت آمریکایی ها علیه آسیایی ها
مشرق نیوز
چگونه سلامت روان را در تعطیلات نوروز حفظ کنیم؟
پانا
راهکارهای حفظ و تقویت سلامت روان در تعطیلات نوروزی
ایسنا
همنوازی نوروزی هنرمندان چینی و ایرانی
ایرنا
«کِی پاپ» و موج جهانی «مُخنّث ها»
مشرق نیوز
جمهوری آذربایجان، قدر استاد فرهاد فخرالدینی را از ما بیشتر می داند
خبرآنلاین
همبازی، کلبه عمو پورنگ، ایرانیش و شبکه کوچک | همراه با سیما 2 در نوروز 1400
همشهری آنلاین
بِرندهای کودک در نوروز شبکه دو/ "کلاه قرمزی" برگشت!
تسنیم
بهاریه شبکه دو سیما به مناسبت آغاز سال 1400
پانا
از «کلبه عموپورنگ» تا گلچین «کلاه قرمزی» در نوروز 1400
سینما پرس
برنامه های شبکه دو در روزهای تعطیلات نوروز
خبرآنلاین
بعد از ویدیو و ماهواره رقیب دیگر تلویزیون از راه رسید!
برنا
آموزش آهنگسازی و تنظیم موسیقی با بیانی ساده!
همشهری آنلاین
دیالکتیک «واژه» و «احساس»
ایران آنلاین
تنها گناه ده نمکی در ساخت «دادستان»!
مشرق نیوز
ساسی مانکن، آن بازیگر فیلم های ... و ما
عصر ایران
آلبوم «تا صبح شب یلدا» با شعرخوانی «سایه» شنیدنی شد
ایران آنلاین
ژانربندی موسیقی به معنی ارزشگذاری نیست
رادیو گفتگو
اخبار مرتبط
bltمشرق نیوز : بزرگترین فیلم های اکشن قرن 21
bltخبرگزاری ایلنا : چرا سینمای ایران کمتر به واقعه کربلا پرداخته است؟ /تا نگاه خلاقانه نباشد، نمی توان فیلمی با موفقیت «روز واقعه» ساخت/ بلاتکلیفی «رستاخیز» دیگر کارگردانان را دلسرد کرد
bltتسنیم : روایت کربلا و راه های نرفته سینمای ایران / درنگی در ساحت مغفول آثار سینمایی
bltآی تی رسان : معرفی 6 تا از بهترین سریال های تاریخی که باید حتما ببینید
bltروزنامه شرق : اسطوره و فرهنگ
bltرکنا نت : ناگفته های سپیده خداوردی از 5 سال همراهی استاد شجریان + عکس
bltدیباچه : مدیریت نادرست بزرگترین ضعف ارکسترها| هدف اصلی ارکستر ها و موسیقی جدی آگاهی سازی است!
bltسینما پرس : متاسفانه در این فضای آشفته هر چه را می توان به خورد مردم به ویژه نسل جدید داد!
bltخبرگزاری ایلنا : کلارا و خورشید با ترجمه ی شیوا مقانلو منتشر شد
bltخبرگزاری کتاب ایران : یا عشق یا مرگ
bltمهر نیوز : برگزاری ششمین جشنواره هنری دانشجویی ققنوس استان گیلان
bltایسنا : دختر ماجراجویی که در سینما صاحب ادعا شد
bltتیتر20 : توضیح شجریان درباره آهنگی که برای سریال سحر دولتشاهی خواند
bltنصف جهان : همایون شجریان، اُفت کرده یا در اوج قرار دارد؟ + فیلم
bltخبرگزاری کتاب ایران : سفری خیال انگیز در لایه های زمان
bltتسنیم : همایون شجریان از "هوای زمزمه هایت" خواند + فیلم
bltرکنا نت : داستان اصلی شهادت شهید مرتضی آوینی + فیلم
bltساعت 24 : قوز بالای قوز
bltخبرگزاری کتاب ایران : داستان فاتحانی که فراموش نشده اند
bltباشگاه خبرنگاران : حرف های ناگفته احسان کرمی درپی درگذشت آزاده نامداری/ دلنوشته خانم بازیگر به مناسبت تولد پدرش
bltآریا : گوش دادن به موسیقی پاپ و تاثیر آن در آرامش
bltبرنا نیوز : موسیقی حیات بشر است/ هنوز در شوک سال 99 مانده ام/با ترانه های قوی تر از قبل بر میگردم!
bltمشرق نیوز : نقش هالیوود در خشونت آمریکایی ها علیه آسیایی ها
bltپانا : چگونه سلامت روان را در تعطیلات نوروز حفظ کنیم؟
bltایسنا : راهکارهای حفظ و تقویت سلامت روان در تعطیلات نوروزی
bltایرنا : همنوازی نوروزی هنرمندان چینی و ایرانی
bltمشرق نیوز : «کِی پاپ» و موج جهانی «مُخنّث ها»
bltخبرآنلاین : جمهوری آذربایجان، قدر استاد فرهاد فخرالدینی را از ما بیشتر می داند
bltهمشهری آنلاین : همبازی، کلبه عمو پورنگ، ایرانیش و شبکه کوچک | همراه با سیما 2 در نوروز 1400
bltتسنیم : بِرندهای کودک در نوروز شبکه دو/ "کلاه قرمزی" برگشت!
bltپانا : بهاریه شبکه دو سیما به مناسبت آغاز سال 1400
bltسینما پرس : از «کلبه عموپورنگ» تا گلچین «کلاه قرمزی» در نوروز 1400
bltخبرآنلاین : برنامه های شبکه دو در روزهای تعطیلات نوروز
bltبرنا : بعد از ویدیو و ماهواره رقیب دیگر تلویزیون از راه رسید!
bltهمشهری آنلاین : آموزش آهنگسازی و تنظیم موسیقی با بیانی ساده!
bltایران آنلاین : دیالکتیک «واژه» و «احساس»
bltمشرق نیوز : تنها گناه ده نمکی در ساخت «دادستان»!
bltعصر ایران : ساسی مانکن، آن بازیگر فیلم های ... و ما
bltایران آنلاین : آلبوم «تا صبح شب یلدا» با شعرخوانی «سایه» شنیدنی شد
bltرادیو گفتگو : ژانربندی موسیقی به معنی ارزشگذاری نیست




 |  درباره ما |  ارتباط با ما |  تبلیغات |  آخرین پستها |  تیتراخبار |  خبرگزاریها |  صفحه اصلی | 

مخبر جامعترین و بزرگترین سایت جمع آوری اخبار ایران می باشد که توسط موتور هوشمند جمع آوری و پیش پردازش اخبار هزاران فید خبری را جمع آوری نموده و در اختیار مخاطبان قرار می دهد.
مخبر هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای منتشر شده نخواهد داشت.