پشت پرده اهمال کاری

پشت پرده اهمال کاری
تحقیقات جدید روان شناختی فهم ما از اهمال کاری را، به مثابهء رفتاری کاملاً رایج در میان انسان ها، به طور بنیادین تغییر داده اند. امروز می دانیم که اهمال کاری پدیده ای بسیار پیچیده و چندجانبه است که بخش های مختلفی از کارکرد های ذهنی ما را درگیر می کند. درواقع، فهمِ ما از خودمان، از آینده، از لذت ها و ...
پشت پرده اهمال کاری

اریک جفی در مقاله ای در ای. پی. اس می نویسد: باور کنید یا نه، اهمال کاری را اینترنت به وجود نیاورده است. مردم از دوران تمدن های باستانی به طور روزمره با تردید دست و پنجه نرم کرده اند. هزیود، شاعر یونانی، حدود 800 سال پیش از میلاد هشدار می دهد که «مبادا کار خود را به فردا و پس فردا موکول کنید». سیسرو، کنسول رومی، اهمال کاری در انجام کار ها را «نفرت انگیز» می داند (مخاطب سخن او مارکوس آنتونیوس است)؛ و این ها فقط چند مثال از تاریخ مکتوب است. تا آنجا که ما می دانیم، دایناسور ها هم دیدند که شهاب سنگ دارد می آید، ولی دوباره سرگرم شکار و بخوربخور شدند.

از روزگار سیسرو تا کنون بر ما کاملاً روشن شده است که اهمال کاری صرفاً نفرت انگیز نیست، بلکه کاملاً زیان بار است. در آزمایشات تحقیقاتی، کسانی که اهمال کاری می کنند دارای سطح استرس بالاتر و احساس خوشبختی کمتر هستند. در جهان واقعی، اهمال کاریِ نامطلوب اغلب با پس انداز بازنشستگی ناکافی و ازدست دادن نوبت های پزشکی همراه است. با توجه به فصل کنونی، جا دارد به مطالعات پیشین شرکت اچ اند آر بلاک اشاره کنیم که نشان می دهد مردم وقتی نزدیک ضرب الاجل 15 آوریل می شود، با عجله شروع می کنند به تهیهء اظهارنامهء مالیاتی خودشان و این طوری صد ها دلار خرج روی دست خودشان می گذارند.

در 20 سال گذشته، رفتار عجیب اهمال کاری با موجی از پژوهش های تجربی مورد بررسی قرار گرفته است. با پوزش از هزیود، پژوهشگران روان شناسی اکنون دریافته اند که اهمال کاری بسیار بیش از آن است که صرفاً چیزی را تا فردا به تعویق بیندازید. اهمال کاریِ حقیقی نقصی پیچیده در خودنظم دهی است: طبق تعریف متخصصان، اهمال کاری یعنی تعویق ارادی کاری مهم که قصد انجامش را داریم، با وجود آنکه می دانیم در نتیجهء این تعویق زیان خواهیم دید. درکی ضعیف از زمان می تواند مسئله را تشدید کند، اما به نظر می رسد ناتوانی در تسلط بر احساسات دقیقاً اساس فرافکنی باشد.

جوزف فراری، پژوهشگر ای. پی. اس و استاد روان شناسی در دانشگاه دوپال، می گوید: «من دریافته ام که اگرچه همه ممکن است اهمال کاری کنند، اما همه اهمال کار نیستند». او یکی از پیشگامان پژوهش های مدرن دربارهء این موضوع است، و پژوهش های او نشان می دهد که حدود 20 درصد مردم ممکن است اهمال کاران همیشگی باشند.

او می گوید: «این موضوع واقعاً هیچ ربطی به مدیریت زمان ندارد. من همیشه به مردم می گویم که وقتی به کسی که اهمال کار همیشگی است می گویید همین الان انجامش بده، مانند آن است که به آدمی با افسردگی شدید بگویید شاد باش».

رنج بیشتر، عملکرد بدتر یک تصور غلط بزرگ دربارهء اهمال کاری این است که این رفتار، در بدترین حالت، عادتی بی زیان و حتی شاید، در بهترین حالت، عادتی سودمند است. مدافعان اهمال کاری اغلب می گویند مادامی که کاری نهایتاً انجام می شود، مهم نیست کی انجام می شود. جان پری فیلسوف دانشگاه استنفورد و نویسندهء کتاب هنر اهمال کاری استدلال می کند که مردم می توانند به نحوی سودمند دست دست کنند و با تغییر آرایش فهرست کار هایی که باید انجام دهند، همیشه در حال انجام چیزی باارزش باشند. روان شناسان با این دیدگاه مشکلی جدی دارند.

طبق استدلال آن ها، این دیدگاه رفتار های سودمند و پیشگیرانه نظیر تأمل کردن (که می کوشد مسئله ای را حل کند) یا اولویت بندی را (که مجموعه ای از مسائل را سازمان دهی می کند) با عادت زیان بار و محکوم به شکست اهمال کاری واقعی در هم می آمیزد. اگر پیشرفت در انجام کاری بتواند اشکال مختلفی داشته باشد، اهمال کاری نبود پیشرفت است.

فراری می گوید: «اگر من یک دوجین کار برای انجام داشته باشم، واضح است که شماره های 10، 11 و 12 باید منتظر بمانند. اهمال کارِ واقعی آن 12 کار را پیش رو دارد، شاید یک یا دو تا از آن ها را انجام می دهد، سپس فهرست را بازنویسی می کند، سپس آن را در جایی دیگر می گذارد، سپس کپی دیگری از آن می گیرد. این اهمال کاری است. این چیز متفاوتی است».

یکی از اولین مطالعاتی که ماهیت زیان بار اهمال کاری را نشان می دهد در مجلهء سایکولوژیکال ساینس در 1997 منتشر شد. دایان تیس پژوهشگر ای. پی. اس و رُی بومایستر صاحبِ کرسیِ ویلیام جیمز در ای. پی. اس، که در آن زمان در دانشگاه کیس وسترن ریزرو بود، دانشجویان را بر اساس یکی از مقیاس های مرسوم اهمال کاری رتبه بندی کردند، سپس عملکرد آکادمیک، میزان استرس و سلامت عمومی آن ها را در طول یک ترم بررسی کردند.

در ابتدا به نظر می رسید اهمال کاری سودمند است، چرا که این دانشجویان در مقایسه با دیگران سطح استرس کمتری داشتند، احتمالاً به خاطر تعویق کارهایشان برای پیگیری فعالیت های لذت بخش تر. اما، در پایان، هزینه های اهمال کاری بسیار بیشتر از منافع موقت آن بود. اهمال کاران از دیگر دانشجویان نمرات کمتری کسب کردند و مقادیر جمعی بالاتری از استرس و بیماری را گزارش کردند. اهمال کارانِ واقعی صرفاً کارهایشان را دیرتر تمام نکردند، بلکه هم کیفیت کارشان و هم سلامتشان آسیب دید.

تیس و بومایستر (که اکنون هر دو در دانشگاه ایالتی فلوریدا هستند) چنین نتیجه گرفتند: «بنابراین، به رغم مدافعان اهمال کاری و منافع کوتاه مدت آن، اهمال کاری را نه می توان حاصل سازگاری دانست و نه بی زیان. اهمال کاران در نهایت از دیگران بیشتر رنج می برند و عملکرد بدتری دارند».

چند وقت بعد، تیس و فراری با همکاری هم مطالعه ای را انجام دادند تا آثار زیان بار اهمال کاری را به طور ملموس نشان دهند. آن ها دانشجویان را به آزمایشگاه آوردند و به آن ها گفتند که در پایان جلسه باید یک معمای ریاضی را حل کنند. به برخی از آن ها گفته شد که این کار آزمونی برای توانایی های شناختی شان خواهد بود، درحالی که به برخی دیگر گفته شد که این کاری بی اهمیت و برای سرگرمی است. قبل از حل معما، دانشجویان مدتی وقت داشتند که می توانستند آن را صرف آماده سازی خود برای حل معما کنند یا وقت خود را با بازی هایی نظیر تتریس بگذرانند.

اتفاقاً، اهمال کارانِ واقعی تنها هنگامی حل معما را به تأخیر انداختند که آن را نوعی ارزیابی شناختی برایشان توصیف کرده بودند. هنگامی که معما برایشان نوعی سرگرمی توصیف شده بود، رفتارشان با رفتار کسانی که اهمال کار نبودند تفاوتی نداشت. در شماره ای از جرنال آو ریسرچ این پرسونالیتی5 در سال 2000، تریس و فراری نتیجه گرفتند که اهمال کاری واقعاً رفتاری محکوم به شکست است، که در آن اهمال کاران می کوشند تا بهترین کوشش های خود را نقش بر آب کنند.

فراری می گوید: «اهمال کار همیشگی، کسی که این کار را به مثابهء سبک زندگی خود انجام می دهد، ترجیح می دهد که دیگران تصور کنند او کوشش نمی کند، نه اینکه توانایی ندارد. این نوعی سبک زندگی با سازگاری نادرست است».

شکاف بین قصد و عمل اهمال کاران فقط یک نوع خاص نیستند بلکه، در طول سال ها تحقیق، چندین تصور کلی دربارهء آن ها پدیدار شده است. اهمال کاران همیشگی، همواره برای انجام کارهایشان مشکل دارند، درحالی که اهمال کارانِ موضعی بر اساس خودِ کار ها آن ها را به تأخیر می اندازند. فردی که تسلط کمی روی خودش دارد و دستخوش گرایش شدیدی برای پیروی از امیال آنی است، وقتی با کاری ناخوشایند رو به رو می شود، توفان کامل اهمال کاری رخ می دهد. (این رفتار با وظیفه شناسی، یعنی یکی از پنج ویژگی بزرگ شخصیتی، ارتباط وثیقی دارد).

اغلب اهمال کاران گرایشی به تباه کردن کوشش هایشان بروز می دهند، اما ممکن است از حالتی منفی (برای مثال، ترس از شکست یا کمال گرایی) یا از حالتی مثبت (لذت وسوسه) به این نقطه برسند. روی هم رفته، این ویژگی ها موجب شده است تا پژوهشگران اهمال کاری را نوعی شکست «اساسی» در تسلط بر نفس بنامند.

تیموتی پیکیل استاد دانشگاه کارلتون کانادا می گوید: «من فکر می کنم تصور بنیادینی که از اهمال کاری به عنوان شکست در خودنظم دهی داریم کاملاً گویاست. شما می دانید چه کار هایی باید انجام دهید و نمی توانید خودتان را وادارید تا آن کار ها را انجام دهید. اهمال کاری همین شکاف بین قصد و عمل است».

دانشمندان علوم اجتماعی بر سر این موضوع بحث دارند که آیا وجود این شکاف را با توسل به ناتوانی در مدیریت زمان بهتر می توان تبیین کرد یا با توسل به ناتوانی در تسلط بر خلق وخو و احساسات. به طور کلی، اقتصاددانان معمولاً از نظریهء نخست حمایت می کنند. بسیاری از آنان از فرمولی برای اهمال کاری دفاع می کنند که از سوی پیرز استیل متخصص بازرگانی و استاد دانشگاه کلگری در سال 2007 در مقاله ای در شماره ای از سایکولوژیکال بولتن پیشنهاد شد. ایدهء این فرمول آن است که اهمال کاران مطلوبیت متغیر فعالیت های خاصی را محاسبه می کنند: فعالیت های لذت بخش در ابتدا ارزش بیشتری دارند، و کار های سخت با نزدیک شدن ضرب الاجل اهمیت بیشتری پیدا می کنند.

از دیگر سو، روان شناسانی نظیر فراری و پیکیل چنین نگرش کاملاً زمانی ای به اهمال کاری را ناقص می انگارند. اول از همه، اگر تأخیر واقعاً به همان اندازه عقلانی باشد که این معادلهء مطلوبیت نشان می دهد، دیگری نیاز نیست که این رفتار را اهمال کاری بنامیم، بلکه، برعکس، مدیریت زمان واژهء بهتری در توصیف آن خواهد بود. فراتر از این، مطالعات نشان می دهد که اهمال کاران با تصمیمشان برای تأخیر در انجام کار ها احساس گناه، شرم یا اضطراب را تجربه می کنند. این عنصر احساسی نشان می دهد که این موضوع چیزی بسیار بیشتر از صرفِ مدیریت زمان است.

پیکیل دقیقاً در نخستین پژوهش خود دربارهء اهمال کاری در اواسط دههء 1990 به نقش خلق وخو و عواطف در این رفتار پی برد و این برداشت را با مطالعه ای مستحکم کرد که در «جرنال آو سوشال بیهیویر اند پرسونالیتی» در سال 2000 منتشر شد. تیم تحقیقاتی او به 45 دانشجو دستگاه پیجر می دهد و آن ها را به مدت پنج روز تا ضرب الاجلی دانشگاهی مورد بررسی قرار می دهد. هشت بار در روز، با بوق پیجر، شرکت کنندگان در آزمایش سطح اهمال کاری شرکت کرده و همچنین حالت عاطفی خود را گزارش می کنند.

همان طور که کار های مقدماتی سخت تر می شوند و استرس بیشتری می آفرینند، دانشجویان آن ها را برای انجام فعالیت های خوشایندتر به تعویق می اندازند. اما درعین حال، با انجام این کار، سطح گناه بالاتری را گزارش می کنند، که نشان می دهد، زیر پوشش ظاهری آسودگی، وحشتی پایدار دربارهء کاری وجود دارد که کنار گذاشته شده است. این نتیجه سبب می شود پیکیل دریابد که اهمال کاران به آسیب زمانی نهفته در این کار واقف هستند، اما نمی توانند به میل شدید عاطفی برای سرگرمی غلبه کنند.

مطالعه ای متعاقب، به رهبری تیس، نقش غالب خلق وخو در اهمال کاری را تقویت می کند. در شماره ای از «جرنال آو پرسونالیتی اند سوشال سایکولوژی» در سال 2001، تیس و همکارانش گزارش می دهند هنگامی که دانشجویان با پیش زمینه سازی به این باور می رسند که خلق وخوی آن ها ثابت است، قبل از یک آزمون هوش، اهمال کاری نمی کنند. در سوی مقابل، هنگامی که تصور می کنند خلق وخوی آن ها می تواند تغییر کند (و به ویژه هنگامی که روحیهء بدی دارند)، انجام کار را تا تقریباً دقیقهء آخر به تأخیر می اندازند. این یافته ها نشان می دهد که تسلط بر نفس تنها هنگامی در برابر وسوسه تسلیم می شود که این وسوسه بتواند بهبود احساسات را در نتیجهء خود داشته باشد.

پیکیل می گوید: «از دیدگاه من، موضوع اصلی در رابطه با اهمال کاری تسلط بر احساسات است، زیرا تا آنجا که من بتوانم از پس احساساتم برآیم می توانم به انجام کار ها ادامه دهم. هنگامی که شما از بیزاری از کار سخن می گویید، دارید از فقدان لذت سخن می گویید. این ها حالاتی عاطفی هستند، نه حالاتی که در آن [کار]مطلوبیت بیشتری دارد».

ناکام گذاشتن خویشتن آینده در کل، مردم از اشتباهات خود می آموزند و رویکردشان به مسائل بخصوصی را بازنگری می کنند. برای اهمال کاران همیشگی، به نظر می رسد این حلقهء بازخورد هیچ گاه کار نمی کند. آسیب حاصل از تأخیر به آن ها نمی آموزد که دفعهء بعد زودتر دست به کار شوند. به نظر می رسد تبیین این پارادکسِ رفتاری در مؤلفهء احساسی اهمال کاری نهفته است. به طرزی طنزآمیز، همان میل به رهایی از استرس در لحظه ممکن است اهمال کاران را از درک این امر بازدارد که چگونه در درازمدت از استرس رهایی یابند.

فوشیا سیرویس استاد دانشگاه بیشاپ کانادا می گوید: «فکر می کنم که تسلط بر خلق وخو بخش مهمی از اهمال کاری است. اگر تمرکز شما صرفاً بر آن باشد که بکوشید تا در همین لحظهء اکنون احساس خوبی داشته باشید، از لحاظ یادگیری چگونگی اصلاح رفتار و اجتناب از مسائل مشابه در آینده چیز های زیادی وجود دارد که ممکن است از دست بدهید».

چند سال قبل، سیرویس حدود 80 دانشجو را به کار گرفت تا میزان اهمال کاری آنان را مطالعه کند. شرکت کنندگان در این تحقیق شرحی از اتفاقاتِ اضطراب آور را همراه با برخی از دل نگرانی های ناشی از تأخیر های غیرضروری می خوانند. در یک سناریو، فردی از تعطیلات در هوای آفتابی برمی گردد و متوجهء یک خال مشکوک روی بدنش می شود، اما برای مدتی طولانی رفتن به پزشک را به تأخیر می اندازد، که موقعیتی نگران کننده را برایش رقم می زند.

سپس، سیرویس از شرکت کنندگان در آزمایش می پرسد که دربارهء این سناریو چه فکر می کنند. او درمی یابد که اهمال کاران معمولاً چیز هایی مثل این می گویند: «من حداقل قبل از آنکه وضعیت واقعاً بدتر شود نزد پزشک می رفتم». این پاسخ، که با نام شرطی خلاف واقع روبه پایین شناخته می شود، اشتیاق به بهبود روحیه در کوتاه مدت را نشان می دهد. درعین حال، اهمال کاران به ندرت جملاتی نظیر این بر زبان می آورند: «ای کاش زودتر نزد پزشک می رفتم». این نوع پاسخ، که با نام شرطی خلاف واقع روبه بالا شناخته می شود، تنش کنونی را در تلاش برای یادگیری چیزی برای آینده در بر دارد. به بیان ساده، تمرکز اهمال کاران بر آن است که چگونه احساس بهتری داشته باشند، به قیمت نادیده انگاشتن درس گرفتن از آنچه موجب شده است تا احساس بدی داشته باشند.

به تازگی، سیرویس و پیکیل کوشش کرده اند تا جنبهء عاطفی اهمال کاری را با جنبهء زمانی آن ادغام کنند، یعنی آن جنبه ای که به تن هایی چندان رضایت بخش نیست. آن ها در شمارهء ماه فوریهء مجلهء سوشال اند پرسونالیتی سایکولوژی کامپس نظریه ای دوبخشی دربارهء اهمال کاری پیشنهاد می کنند که بهبود های کوتاه مدت و مرتبط با خلق وخو را با آسیب بلندمدت و مرتبط با زمان ترکیب می کند. ایدهء آن ها این است که اهمال کاران خود را در زمان حال با این باور نادرست دلداری می دهند که از نظر عاطفی در آینده توانایی بیشتری برای انجام کار خواهند داشت.

سیرویس می گوید: «خویشتنِ آینده باید تمام عواقب اهمال کاری را بر دوش بکشد. ما می کوشیم تا خلق وخوی کنونی خود را سامان بخشیم و تصور می کنیم که خویشتن آیندهء ما حالِ بهتری خواهد داشت. فکر می کنیم این خویشتن بهتر خواهد توانست که از پس احساسِ ناامنی یا درماندگی در برابر کار برآید. ما تصور می کنیم به طریقی این مهارت های معجزه آسا برای از پس کار برآمدن را به دست خواهیم آورد تا از پس عواطفی برآییم که اکنون نمی توانیم از پس آن ها برآییم».

عصب روان شناسی اهمال کاری به تازگی پژوهش های رفتاری دربارهء اهمال کاری از شناخت، عواطف و شخصیت فراتر رفته و به قلمرو عصب روان شناسی گام نهاده است. می دانیم که سیستم های لب قدامی مغز در شماری از فرایند ها درگیرند که با خودنظم دهی هم پوشانی دارد. این رفتارها، یعنی حل مسئله، برنامه ریزی، تسلط بر نفس و مانند آن ها، در حوزهء کارکرد اجرایی قرار می گیرند. لورا رابین، استاد کالج بروکلین می گوید خیلی عجیب است که هیچ کس هرگز ارتباط بین این بخش از مغز و اهمال کاری را بررسی نکرده است.

رابین می گوید: «با توجه به نقش کارکرد های اجرایی در آغاز و انجام رفتار های پیچیده، برای من شگفت آور بود که پژوهش های پیشین به طور نظام مند رابطهء بین جنبه های کارکرد اجرایی و اهمال کاری آکادمیک را بررسی نکرده است، یعنی رفتاری که من مرتباً در دانشجویان می بینم و هنوز در پی فهم کامل آن هستم تا درنتیجه بتوانم به درمان آن کمک کنم».

رابین و همکارانش، برای تکمیل این شکاف در تحقیقات، نمونه ای شامل 212 دانشجو را گردآوری کردند و نخست اهمال کاری را بین آن ها بررسی کردند، سپس بر اساس نُه زیرمقیاسِ بالینی کارکرد اجرایی یعنی: پیروی از امیال آنی، نظارت بر خویشتن، برنامه ریزی و سازمان دهی، تغییر فعالیت، آغاز کار، نظارت بر کار، تسلط بر احساسات، حافظهء فعال، و نظم عمومی آن ها را آزمودند. پژوهشگران انتظار داشتند بین اهمال کاری و چند تا از این زیرمقیاس ها (یعنی چهار تای نخست در فهرست فوق) ارتباطی بیابند. تیم رابین در شماره ای از «جرنال آو کلینیکال اند اکسپریمنتال نوروسایکولوژی» در سال 2011 گزارش دادند که، درواقع، اهمال کاران ارتباطات شایان توجهی با هر نُه زیرمقیاس نشان دادند.

رابین بر محدودیت های این پژوهش تأکید می ورزد. اول از همه، این یافته ها نوعی هم بستگی را نشان می دهند، یعنی کاملاً روشن نیست که آن عناصرِ کارکرد اجرایی مستقیماً اهمال کاری را پدید می آورند. این ارزیابی ها همچنین بر گزارش های شخصی متکی است؛ در آینده، شاید بتوان از تصویربرداری کارکردی برای تأیید یا گسترش مراکز تأخیر در مغز در زمان واقعی استفاده کرد. رابین می گوید، باوجوداین، این مطالعه نشان می دهد که اهمال کاری می تواند «نشانگر سوء کارکرد اجرایی خفیف» در افرادی باشد که از جنبه های دیگرِ عصب روان شناختی سالم هستند. او می گوید: «این امر پیامد هایی مستقیم برای چگونگی فهم ما از رفتار و محتملاً مداخله در رفتار دارد».

مداخلات ممکن در نتیجهء پیشرفت فهم بنیادی ما از اهمال کاری، بسیاری از پژوهشگران امیدوارند که شاهد مداخلات بهتری برای رفع آن باشیم. پژوهش رابین دربارهء کارکرد اجرایی شماری از درمان ها را برای تأخیر ناخواسته پیشنهاد می کند. اهمال کاران می توانند کار ها را به بخش های کوچک تر تقسیم کنند به نحوی که بتوانند بر روی مجموعه ای از وظایف کار کنند که راحت تر اداره

شوند. مشاوره می تواند به آن ها کمک کند تا دریابند که دارند اهداف بلندمدت را برای لحظات زودگذر لذت به خطر می اندازند. ایدهء تعیین ضرب الاجل های شخصی با تحقیقاتِ قبلی توسط پژوهشگران علوم شناختی، دن آریلی و کلاوس ورتنبروخ، دربارهء «پیش تعهد» سازگار است. آریلی و ورتنبروخ در شماره ای از مجلهء «سایکولوژیکال ساینس» در سال 2002 گزارش کردند که اهمال کاران تمایل دارند تا ضرب الاجل های معناداری برای خود تعیین کنند، و اینکه ضرب الاجل ها درواقع توانایی آن ها برای انجام کار را بهبود می بخشد. این ضرب الاجل های تحمیلی به خود به اندازهء ضرب الاجل های خارجی کارآمد نیستند، اما از هیچ بهترند.

جنبه های عاطفی اهمال کاری مسئله ای دشوارتر را پیش می کشد. راهبرد های مستقیم برای مقابله با وسوسه، مثلِ ممانعت از دسترسی به حواس پرتی، مطلوب است، اما این کوشش تا حدود زیادی مستلزم نوعی خودنظم دهی است که اهمال کاران در وهلهء نخست فاقد آن هستند. سیرویس بر این باور است که بهترین راه برای حذف نیاز به ثبات روحیهء کوتاه مدتْ یافتن چیزی مثبت یا ارزشمند دربارهء خودِ کار است. او می گوید: «شما باید اندکی ژرف تر بکاوید و نوعی معنای شخصی در آن کار بیابید. این چیزی است که داده های ما نشان می دهد».

فراری، که در کتاب سال 2010 خود با عنوان هنوز اهمال کاری می کنید؟ راهنمای انجام کار ها بدون پشیمانی شماری از مداخلات را پیشنهاد می کند، خواهان نوعی دگرگونی فرهنگی کلی است که به جای تنبیه تأخیر به انجام زودهنگام کار ها پاداش بدهد. یکی از پیشنهاد های او این است که دولت فدرال تکمیل زودهنگام اظهارنامهء مالیاتی را تشویق کند، بدین طریق که اگر هر کس مثلاً تا 15 فوریه یا مارس اظهارنامه اش را تکمیل کند معافیت مالیاتی کوچکی به او تعلق بگیرد. او همچنین پیشنهاد می کند که ما در روابط شخصی خود از امکان اهمال کاری جلوگیری کنیم.

فراری می گوید: «بگذارید ظرف ها روی هم انباشت شود، یخچال خالی بماند، خودرو از کار بیفتد. رفع این مشکلات را بر عهده نگیرید». (تحقیقات اخیر نشان می دهد که او به بخشی از واقعیت موضوع پی برده است. گراین فیتزسیمون و الی فینکل در مقاله ای در سال 2011 در مجلهء سایکولوژیکال ساینس گزارش می کنند افرادی که تصور می کنند شریک عشقی آن ها در انجام کاری به آن ها کمک خواهد کرد با احتمال بیشتری آن کار را به تعویق می اندازند).

اما در عین حال که رویکرد عشقیِ سفت وسخت ممکن است برای زوجین کارایی داشته باشد، شاید بهترین درمان فردی برای اهمال کاری درواقع بخشایش خویشتن باشد. چند سال قبل، پیکیل همراه با دو تن از همکارانش در دانشگاه کارلتون 199 دانشجو را از نظر اهمال کاری های قبل از امتحانات میان ترم بررسی کردند. تیم تحقیقاتی به رهبری مایکل ووهل در شماره ای از مجلهء «پرسونالیتی اند ایندیویژوال دیفرنس» در سال 2010 گزارش کردند دانشجویانی که پس از اهمال کاری در امتحان نخست خود را بخشیدند با احتمال کمتری مطالعه برای امتحان دوم را به تعویق انداختند.

پیکیل می گوید دوست دارد که سخنرانی ها و فصول کتاب هایش را با چشم انداز امیدوارکنندهء بخشایش به پایان برد. از دیدگاه او، مطالعات به ما یادآوری می کند که اهمال کاری درواقع خودزنی است که به تدریج از ارزشمندترین منبعِ جهان می کاهد: زمان.

او می گوید: «اهمال کاری از نظر وجودی مسئله ای مهم است، زیرا پیش نرفتن با خود زندگی است. شما فقط سالیان مشخصی عمر خواهید کرد. پس دارید چه کار می کنید؟»

منبع: ترجمان

مترجم: علی برزگر


کلیدواژه های این خبر
شهاب سنگ   دایناسور   اینترنت   افسردگی   پژوهشگران   متخصصان   استنفورد   روان شناس   کنسول   فرافکنی   نفرت   خوشبختی   یونانی   مدیریت زمان   مقاله   مکتوب   مارکوس   آزمایشات   زیان بار   دانشگاه   پژوهش   بازنشستگی  
محتوای این خبر به صورت خودکار از «فرارو» دریافت شده و «مخبرنیوز» بدون هیچ دخل و تصرفی آنرا باز نشر داده است. اگر به هر دلیلی احساس می کنید محتوای منتشر شده مطلوب نیست، خواهشمند است با استفاده از این لینک ما را مطلع نمایید تا بدون درنگ آنرا حذف نماییم.
با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه مخبرنیوز مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

اخبار مرتبط
رفتار شهروندی از نیازها و چالش های جدی زندگی بشری است
آنا نیوز
کرونا با کودکان ما چه کرده است؟
برنا نیوز
«فابینگ» چیست و چگونه بر سلامت روان تاثیر می گذارد؟
میگنا
چرا همیشه زمان کم داریم؟
میگنا
چرا حتی سریع ترین انسان هم نمی تواند از گربه خانگی شما تندتر بدود؟
زومیت
بوتاکس ضد افسردگی است؟
رکنا نت
واقعا بوتاکس به درمان افسردگی کمک می کند؟
برنا نیوز
آیا بوتاکس افسردگی را درمان می کند؟
سلامت نیوز
راهی شگفت انگیز برای درمان افسردگی؛ بوتاکس
انتخاب
انجام بوتاکس می تواند بر التیام افسردگی موثر باشد
مرور نیوز
مقررات دست وپاگیر مانعی در روند رشد پژوهش کشور
آنا نیوز
آنان زمان را بیرحمانه می کشند!
جوان آنلاین
پشت پرده اهمال کاری
راه امروز
چرا برخی افراد دچار زوال عقل می شوند؟
سلامت نیوز
فراخوان برای کنفرانس مسائل زبان
مردم سالاری
روان شناسی دربارهء اهمال کاری چه می گوید؟
ترجمان
انتشار فراخوان مقاله ششمین کنفرانس بین المللی بررسی مسائل جاری زبان، ترجمه و ادبیات
ایسنا
همکاری ایران و آمریکای برای احیاء دریاچه ارومیه
ساعت 24
ستارگان درخشان آسمان آمار و ریاضیات ایران
روزنامه شرق
آیا کتاب های خودیاری فایده ای هم دارند؟
فرارو
برگزاری هشتمین کنفرانس بین المللی علمی اندیشه امام حسن(ع)
شبستان
مهارت های ارتباطی دانش آموزان با آموزش حضوری میسر می شود
ایرنا
برگزاری مجازی دومین کنفرانس ملی علوم انسانی و توسعه در شیراز
صدا و سیما
برگزاری کنفرانس ملی علوم انسانی در دانشگاه پیام نور فارس
ایسنا
دستاوردهای پژوهشی در کنفرانس ملی علوم دانشگاه پیام نور فارس تبیین شد
ایرنا
اولین همایش ملی روانشناسی بالینی کودک و نوجوان برگزار شد
ایسنا
بی نظمی، شغل و سلامتتان را به خطر می اندازد
سلامت نیوز
چگونه با گذشت زمان کیفیت روابط زناشویی را حفظ کنیم؟
سلامت نیوز
چیزی به نام ویروس کرونا وجود ندارد!
پول نیوز
استادان زنجانی درجمع دانشمندان برتر جهان
صدا و سیما
6 استاد دانشگاه زنجان در فهرست دانشمندان برتر جهان قرار گرفتند
ایرنا
دو سوم مردان مبتلا به اختلالات روانی، دنبال درمان نیستند!
میگنا
زنگ خطر بی توجهی مردان به سلامت روان / دو سوم مردان مبتلا به اختلالات سلامت روان، دنبال درمان نیستند
رکنا نت
اساتید دانشگاه زنجان درمیان محققان برتر فهرست دانشگاه استنفورد
موج رسا
قرار گرفتن 7 پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی کاشان در لیست محققان برتر دنیا
ایسنا
پذیرش 85 مقاله در ششمین کنفرانس بین المللی بازی های رایانه ای
ایسنا
کاهش بویایی به علت کرونا میل جنسی را کاهش می دهد
همشهری آنلاین
آیا کرونا سردمزاجی می آورد؟
شفا آنلاین
کرونا باعث سردمزاجی می شود
روز نو
کاهش بویایی ناشی از کووید-19، میل جنسی را کاهش می دهد
عصر ایران
اخبار مرتبط
bltآنا نیوز : رفتار شهروندی از نیازها و چالش های جدی زندگی بشری است
bltبرنا نیوز : کرونا با کودکان ما چه کرده است؟
bltمیگنا : «فابینگ» چیست و چگونه بر سلامت روان تاثیر می گذارد؟
bltمیگنا : چرا همیشه زمان کم داریم؟
bltزومیت : چرا حتی سریع ترین انسان هم نمی تواند از گربه خانگی شما تندتر بدود؟
bltرکنا نت : بوتاکس ضد افسردگی است؟
bltبرنا نیوز : واقعا بوتاکس به درمان افسردگی کمک می کند؟
bltسلامت نیوز : آیا بوتاکس افسردگی را درمان می کند؟
bltانتخاب : راهی شگفت انگیز برای درمان افسردگی؛ بوتاکس
bltمرور نیوز : انجام بوتاکس می تواند بر التیام افسردگی موثر باشد
bltآنا نیوز : مقررات دست وپاگیر مانعی در روند رشد پژوهش کشور
bltجوان آنلاین : آنان زمان را بیرحمانه می کشند!
bltراه امروز : پشت پرده اهمال کاری
bltسلامت نیوز : چرا برخی افراد دچار زوال عقل می شوند؟
bltمردم سالاری : فراخوان برای کنفرانس مسائل زبان
bltترجمان : روان شناسی دربارهء اهمال کاری چه می گوید؟
bltایسنا : انتشار فراخوان مقاله ششمین کنفرانس بین المللی بررسی مسائل جاری زبان، ترجمه و ادبیات
bltساعت 24 : همکاری ایران و آمریکای برای احیاء دریاچه ارومیه
bltروزنامه شرق : ستارگان درخشان آسمان آمار و ریاضیات ایران
bltفرارو : آیا کتاب های خودیاری فایده ای هم دارند؟
bltشبستان : برگزاری هشتمین کنفرانس بین المللی علمی اندیشه امام حسن(ع)
bltایرنا : مهارت های ارتباطی دانش آموزان با آموزش حضوری میسر می شود
bltصدا و سیما : برگزاری مجازی دومین کنفرانس ملی علوم انسانی و توسعه در شیراز
bltایسنا : برگزاری کنفرانس ملی علوم انسانی در دانشگاه پیام نور فارس
bltایرنا : دستاوردهای پژوهشی در کنفرانس ملی علوم دانشگاه پیام نور فارس تبیین شد
bltایسنا : اولین همایش ملی روانشناسی بالینی کودک و نوجوان برگزار شد
bltسلامت نیوز : بی نظمی، شغل و سلامتتان را به خطر می اندازد
bltسلامت نیوز : چگونه با گذشت زمان کیفیت روابط زناشویی را حفظ کنیم؟
bltپول نیوز : چیزی به نام ویروس کرونا وجود ندارد!
bltصدا و سیما : استادان زنجانی درجمع دانشمندان برتر جهان
bltایرنا : 6 استاد دانشگاه زنجان در فهرست دانشمندان برتر جهان قرار گرفتند
bltمیگنا : دو سوم مردان مبتلا به اختلالات روانی، دنبال درمان نیستند!
bltرکنا نت : زنگ خطر بی توجهی مردان به سلامت روان / دو سوم مردان مبتلا به اختلالات سلامت روان، دنبال درمان نیستند
bltموج رسا : اساتید دانشگاه زنجان درمیان محققان برتر فهرست دانشگاه استنفورد
bltایسنا : قرار گرفتن 7 پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی کاشان در لیست محققان برتر دنیا
bltایسنا : پذیرش 85 مقاله در ششمین کنفرانس بین المللی بازی های رایانه ای
bltهمشهری آنلاین : کاهش بویایی به علت کرونا میل جنسی را کاهش می دهد
bltشفا آنلاین : آیا کرونا سردمزاجی می آورد؟
bltروز نو : کرونا باعث سردمزاجی می شود
bltعصر ایران : کاهش بویایی ناشی از کووید-19، میل جنسی را کاهش می دهد




 |  درباره ما |  ارتباط با ما |  تبلیغات |  آخرین پستها |  تیتراخبار |  خبرگزاریها |  صفحه اصلی | 

مخبر جامعترین و بزرگترین سایت جمع آوری اخبار ایران می باشد که توسط موتور هوشمند جمع آوری و پیش پردازش اخبار هزاران فید خبری را جمع آوری نموده و در اختیار مخاطبان قرار می دهد.
مخبر هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای منتشر شده نخواهد داشت.